Kendim icin blog
Yani su hayat gercekten cikar dunyasindan ibaret, ya da bana denk geliyor hep.
Cevremdekiler genelde cok fedakar ve yardimci bir kisi olarak tanimlar beni genelde .
Oyleyimdir de gercekten. Ama soyle bir bakiyorum da bu sanal alemde bile hep kendisini dusunen, cikarci insanlar oluyor malesef. Ben bu blog sayfasini yaparken “bir hayal ile basladim, hadi bakalim rastgele” yazmistim. Bu blog sayfasi kendim icin yaptigim bir sey, beni mutlu ediyor. Istedigimi yayimliyor, istemedigimi yayimlamioyrum. Ama bazen oyle mailler aliyorum ki, insanlar sipsak hemen sorunun cevabini alip hemen konuyu kisa kesiyor. Iletisim bu degildir ki. Bir ay kadar once sanirim bir mail almistim, bir proje icin yardim hakkinda (-ki bi suru mail aldim bu konuda, tek tuk degil yani) yardim ettim tabiki seve seve, yani konu hakkinda fikirlerimi, bilgilerimi mail yoluyla bildirdim. Sagolsun tesekkur de etti. Daha sonralari merak ettim acaba ne oldu ? Proje basarili oldu mu diye tekar mail attim. Tabiki cevap gelmedi.
Ben bunlara sinirleniyorum iste. Isin bitti mi tamam o zaman eyvallah deyip insan yerine konmayinca tepem atiyor ve bir daha yardim etmeyecegim diyorum ama bu bana yakismaz.
Karakterim boyle degil cunku. Illa bazi kisiler gibi para mi talep etmek lazim saygi gormek icin , soylermisiniz?
Benim suslu kelimlerle dolu, yapmacik cumlelere ihtiyacim yok, “seni cok begeniyoruz hep takip ediyoruz , yaptiklarina bayiliyoruz”gibi pohpohlayici cumlelere de ihtiyacim yok ki. Durustluge ihtiyacim var. Cok sukur 10Marifette tanistigim ve uzaktan da olsa irtibat halinde oldugum “cogu” kisi de bu yok iste.
Sevgilerimle
Ve gece kalkip bi kac hazirlik yaptim. Guzel olacaklar insallah. Esasinda bir kac tane cerceve yaptim ancak resimler esimin cep telefonunda kaldigindan aksami bekliyorum o gelsin bir an once yukleyip gosterecegim. Bir tanesini sevgili Edacigima yaptim (Eda Suner) ama bir turlu bulusamadik ve kismet olmadi insallah kendisine ulastiririm:)
